تبلیغات
*پـــــــــــــرده *اســــــــــــــــرار*
08:44 ق.ظ
277
معجزات قرآن

از شگفتیهای عدد هفت اینكه ابتدای و انتهای هر آیه در قرآن از هفت كلمه می‌باشد. اول آیه (بسم الله الرحمن الرحیم) چهاركلمه و انتهای آیه (من الجنه و الناس) 3 كلمه و مجموع آنها 4+3=7 می‌باشد و اما در اولین سوره (فاتحه) تعداد كلمات آن 29 كلمه و آخرین سوره (ناس) تعداد كلماتش 20 كلمه می‌باشد كه مجموع 29+20=49=7×7

همانا پاك و منزه مطلق است خدا را!




طبقه بندی: علمی، دقایقی با قرآن،
08:09 ق.ظ
276
آماده شدن زمین برای زراعت به وسیله باران
فَلْیَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء 
صَبًّا ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا فَأَنبَتْنَا فِیهَا حَبًّا وَعِنَبًا وَقَضْبًا
 (عبس/ 24ـ 28)؛ 

«و انسان باید به غذایش نظر کند؛
 که ما آب را با بارشى فرو ریختیم؛ سپس زمین را کاملاً شکافتیم؛ 
و در آن دانه (ها) رویاندیم؛ و (نیز) انگور و سبزى‏».


در آغاز، سطح زمین را قشر عظیمی از سنگ‌ها پوشانده بود. باران‌های سیلابی پی در پی فرو باریدند و سنگ‌ها را شکافتند. ذرات آن را جدا کردند و در قسمت‌های گود زمین گستردند و به این ترتیب تودة خاک قابل زراعت تشکیل شد و هم اکنون نیز سیلاب‌ها قسمتی از آنها را در خود حل کرده، به دریا می‏ریزند.

اما خاک‌های جدیدی که به وسیله برف و باران مجدداً تشکیل می‌‏شود، جای آن را می‏گیرد وگرنه انسان گرفتار کمبود خاک زراعتی می‌‏شد. به این ترتیب آیه اشاره به یکی از معجزات علمی قرآن است که نشان می‏دهد اول باران‌ها فرو می‌‏بارند و سپس زمین‌ها شکافته می‌‏شوند و آماده زراعت می‌‏گردند. نه تنها در روزهای نخست این عمل صورت گرفته که امروز نیز ادامه دارد
 (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ‏26/ 148).



طبقه بندی: دقایقی با قرآن، علمی،
برچسب ها: اعجازهای علمی قرآن.باران باریدن.زراعت.سوره عبس.، تفسیر سوره عبس،
08:12 ب.ظ
107
کمک کردن در دنیای مورچه ها



      " درنیكوكاری وتقوی به یكدیگركمك كنید ؛ ولی درگناه وستمكاری یكدیگر را یاری نكنید....

مورچه درمیان مخلوقات خداوند بیشترین علاقه رابرای همكاری ، فداكاری ، ازخودگذشتگی وكمك به دیگران دارد ؛

 ولی چرا این جاندار چنین علاقه ورفتاری ازخود نشان می دهد ؟!  پس با هم می بینیم وتفكرمی كنیم
...

ادامه مطلب

طبقه بندی: دقایقی با قرآن، علمی،
02:10 ب.ظ
110
خانواده محوری استراتژی راهبردی دوران غیبت
مهدی نیلی پور

در آیات قرآن و سخنان اهل بیت (ع) تا حدود زیادی شرایط و هنجارها و ناهنجارهای دوران غیبت مورد بررسی قرار گرفته و برای دوستداران اهل بیت (ع) به عنوان یک سلسله اخبار غیبی و پیش بینی های اخلاقی -اجتماعی گزارش شده است. از سوی دیگر برای حفظ شیعه و اصالتهای انسانی الهی او، از جانب پیشوایان دین رهنمودهایی صادر شده است که به عنوان برنامه و استراتژی راهبردی در این دوران باید مورد توجه خاص قرار گیرد.
بطور نمونه یکی از برنامه های فرهنگی و راهبردهای عصر غیبت، توجه به کتاب، کتابخوانی و نوشتن کتاب است. امام صادق (ع) می فرمایند:
* (احتَفِظُوا بِکُتُبِکُم فَانَّکم سَوفَ تَحتاجونَ إلَیهَا). (1)
«نوشته های خود را نگه دارید زیرا بزودی به آنها نیازمند خواهید شد.»
* (اُکتُب و بُثَّ عِلمَکَ فی إخوانِکَ فَإن مِتَّ فأَورِث کُتُبَکَ بَنیِکَ فانهُ یَأتِی عَلَی النّاس زمانُ هَرجٍ لایَأنَسونَ فِیه إلاّ بِکُتُبهِم) (2)
«علم خویش را بنویس و میان برادرانت انتشار بده و پس از خود کتابهای خود را برای فرزندانت به ارث باقی بگذار، زیرا که زمانی پر آشوب خواهد آمد که مردم به چیز دیگری جز کتاب اُنس نمی یابند.»
از دیگر برنامه ها و راهبردهای دوران غیبت که مربوط به مباحث خانوادگی است توجه به خانه و خانواده و ملازم بیت بودن در این دوران است.

امام صادق (ع) می فرمایند: (کُفّوا ألسِنَتِکُم وَالزَمُوا بُیُوتَکُم...) (3)
«در دوره ی غیبت زبان های خود را نگهدارید و ملازم خانه های خویش باشید...»

حضرت جواد (ع) می فرمایند:
(و قبلَ ذلک فتنهُ شرٍّ یُمسِی الرَّجُلُ مُؤمِناً و یُصبِحُ کافِراً و یُصبِحُ مؤمناً و یُمسِی کافراً، فَمَن أدرکَ ذلک الزَّمانِ فَلیتَّقِ اللهَ وَلیکُن أحلاسِ بَیتهِ.) (4)

«و قبل از فرا رسیدن ظهور ، فتنه ی جانکاهی پدیدار می شود که در آن، انسان با ایمان روز را به پایان می رساند و صبح (فردا) کافر می شود، و صبح مؤمن است و شب کافر می شود، پس هر کس چنین زمانی را درک کرد باید تقوی پیشه کند و چون گلیمی از گلیم های خانه اش باشد.»


امام صادق (ع) نیز در روایتی می فرمایند: (إذا کانَ ذلک فَکونُوا أحلاسَ بُیُوتِکُم حَتّی یَظهَرَ الطاهِرُ بن المُطَهَّرِ ذوالغَیبَه.) (5)
«هنگامی که چنین زمانی فرا رسد، گلیم (مقیم و ملازم) خانه ی خود باشید تا اینکه آن امام غائب پاک سرشت و پاکزاد، ظاهر گردد.»



و امیرالمؤمنین (ع) در روایت دیگری می فرمایند:

(... وَاتَّخِذُوا صَوامِعَکم بُیُوتَکُم و عَضُّوا عَلی مِثلِ جِمرِ الغَضا وَاذکُرُوا اللهَ کثیراً...) (6)

« در دوران غیبت خانه هایتان را محل عبادت و صومعه خود قرار دهید و آتش غضا را لای دندان بگذارید (کنایه از حفظ زبان از خطر است) و خدا را بسیار یاد کنید...»



از اینگونه روایات دوگونه برداشت می توان نمود:
1. توصیه به جامعه گریزی، انزوا، بی تفاوتی و بی خبری نسبت به حوادث دوران غیبت.
2. توصیه به هوشیاری نسبت به حوادث دوران غیبت و توجه به بیت و خانواده محوری در این دوران، همراه با توجه به جامعه و جامعه گرائی.


ادامه مطلب

طبقه بندی: دقایقی با قرآن، علمی، سبک زندگی ایمانی،