تبلیغات
*پـــــــــــــرده *اســــــــــــــــرار*
05:03 ق.ظ
180
تواضع و فروتنی اش باورنکردنی بود...
تواضع و فروتنی اش باورنکردنی بود.او عادت داشت وقتی من وارد اتاق میشدم بلند میشد و می ایستاد.
یک بار وقتی وارد شدم،روی زانویش ایستاد. ترسیدم،گفتم:« عباس چیزی شده؟ پاهایت چطورند؟» خندید و گفت : شما بد عادت شده اید!
امروز خسته ام به زانو ایستاده ام .

می دانستم اگر سالم بود بلند میشد و می ایستاد...

بعد که علتش را پرسیدم گفت: چند روزی بود که جز برای نماز پاهایم را از پوتین در نیاورده بودم، انگشتان پاهایم پوسیده ست.نمی توانم روی پا بایستم.

صبح روز بعد با همان حال رفت منطقه.


به روایت همسر شهید عباس کریمی



طبقه بندی: وصیت نامه شهدا،
برچسب ها: عباس کریمی، شهید عباس کریمی، تواضع و فروتنی،